Σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής

Σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής

Το σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής ή σύνδρομο πρόσκρουσης αποτελεί τη συχνότερη αιτία του πόνου στον ώμο στους ενήλικες.

Δημιουργείται από τη προστριβή του τενοντίου πετάλου των στροφέων μυών του ώμου με το ακρώμιο το οποίο αποτελεί μια οστική προεξοχή, του οστού της ωμοπλάτης καλύπτωντας προς τα πάνω το βραχιόνιο οστούν. Η συμπτωματολογία είναι πιο έντονη όταν το άτομο σηκώνει το άνω άκρο του πέραν των 90°.

Συντηρητική αγωγή
Η συντηρητική αγωγή αποτελεί τη πρώτη θεραπευτική επιλογή αφού αποκλειστούν αιτίες όπως μεγάλα οστεόφυτα στην κάτω επιφάνεια του ακρωμίου και της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης.

Η ανάπαυση, η αποφυγή των δραστηριοτήτων που προκαλούν τα συμπτώματα, αντιφλεγμονώδη παυσίπονα φάρμακα, φυσικοθεραπεία καθώς και τοπικές ενέσεις κορτιζόνης συμπληρώνουν τον κύκλο της συντηρητικής αγωγής.

Εξαιρετικά αποτελέσματα επιτυγχάνονται με την μεσοθεραπεία. Εγχύεται κολλαγόνο στην άρθρωση το οποίο δίνει το ερέθισμα-έναυσμα για την επούλωση των στροφέων.

Οι ασθενείς με σύνδρομο πρόσκρουσης παραπονούνται για πόνο, δυσκολία κινήσεων πάνω από το κεφάλι, πίσω από τη πλάτη, δυσκαμψία και αδυναμία. Χαρακτηριστικά οι γυναίκες ασθενείς αναφέρουν δυσκολία στο να κουμπώσουν το στηθόδεσμο.

Νυχτερινός πόνος ειδικά όταν το βάρος του σώματος πέφτει στον πάσχοντα ώμο υποδηλώνει συνήθως και βλάβη στο τενόντιο πέταλο των στροφέων μυών του ώμου. Ο πόνος μπορεί να αφορά στον ώμο ή να αντανακλά στο βραχίονα και ο ασθενής να παραπονείται για άλγος στο άνω άκρο.

Η διάγνωση του συνδρόμου πρόσκρουσης βασίζεται στο ιστορικό του ασθενούς και στη λεπτομερή κλινική εξέταση.

Ο απλός ακτινολογικός έλεγχος μπορεί να αναδείξει επασβεστώσεις στους τένοντες του ώμου ειδικά αν το πρόβλημα είναι χρόνιο. Επίσης ανατομικές οστικές ανωμαλίες, οστεοφυτικές εξεργασίες (οστεόφυτα του ακρωμίου ή της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης), φαίνονται στην εξέταση αυτή.

Το υπερηχογράφημα, διερευνά αλλαγές στη μορφολογία των τενόντων του πετάλου των στροφέων μυών όπως ρήξης, φλεγμονές. Επίσης διευκρινίζει την ανατομική της περιοχής όπως η μορφολογία της κεφαλής του βραχιονίου και του δελτοειδή μυ.

Η Μαγνητική τομογραφία απεικονίζει λεπτομερώς τις μυικές ομάδες και τη μορφολογία των οστών αναδεικνύοντας τις ανατομικές λεπτομέρειες δίνοντας επίσης τη δυνατότητα στο γιατρό για ακριβής μετρήσεις των ανατομικών διαστημάτων.

Όταν η συντηρητική αγωγή δεν μπορεί να ανακουφίσει τον ασθενή από τον πόνο και εφαρμοστεί για τουλάχιστον 3 μήνες τότε ο ορθοπαιδικός πρέπει να συστήσει χειρουργική αντιμετώπιση. Ο στόχος της επέμβασης είναι να αφαιρεθούν τα αίτια που προκαλούν το σύνδρομο της υπακρωμιακής προστριβής και να δημιουργηθεί με τον τρόπο αυτό αρκετός χώρος για το τενόντιο πέταλο των στροφέων μυών του ώμου. Έτσι με τον τρόπο αυτό ο ασθενής θα μπορεί να λειτουργήσει δίχως συμπτώματα τον ώμο του σε όλες τις ανατομικές κινήσεις.

Η συνηθέστερη επέμβαση ονομάζεται ακρωμιοπλαστική και σήμερα γίνεται με τη σύγχρονη αρθροσκοπική μέθοδο.

Η Αρθροσκόπηση αποτελεί σύγχρονη ορθοπαιδική χειρουργική μέθοδο. Ο ορθοπαιδικός χειρουργός παρεμβαίνει θεραπευτικά χρησιμοποιώντας ειδικά χειρουργικά εργαλεία τα οποία εισάγονται μέσα στην άρθρωση, επιδιορθώνοντας τις βλάβες.

Το αρθροσκόπιο περιέχει οπτικές ίνες που μεταδίδουν την εικόνα που λαμβάνουν από το εσωτερικό του ώμου και με εξωτερικό επεξεργαστή την προβάλουν σε μόνιτορ. Από την εικόνα που προβάλλεται στο μόνιτορ ο ορθοπαιδικός χειρουργός εξετάζει το εσωτερικό της άρθρωσης και αποφασίζει για τη φύση του προβλήματος καθώς και τη θεραπεία αυτού.

Κατά τη διάρκεια της αρθροσκόπησης ο γιατρός μπορεί να εισάγει ειδικά χειρουργικά εργαλεία από τη δεύτερη οπή ή την τρίτη οπή δρώντας με τον τρόπο αυτό διαγνωστικά και θεραπευτικά.