Σύνδρομο των οπίσθιων μηριαίων – hamstring sdr

Σύνδρομο των οπίσθιων μηριαίων - hamstring sdr

Χαρακτηρίζεται από έντονο πόνο στο ισχιακό κύρτωμα. Ο πόνος επεκτείνεται στην οπίσθια επιφάνεια του μηρού και προκαλείται – αναπαράγεται κατά το τρέξιμο, την υπερπήδηση εμποδίων, την καθιστική θέση ή την διάταση της οπίσθιας επιφάνειας του μηρού.

 

Η έκταση του ισχίου υπό αντίσταση αναπαράγει συχνά τον πόνο. Η αντιμετώπιση είναι κυρίως συντηρητική με ανάπαυση, αντιφλεγμονώδη ή τοπικές εγχύσεις κριθεί απαραίτητο.

 

Η μυϊκή ομάδα η οποία βρίσκεται στην οπίσθια επιφάνεια του μηρού (οπίσθιοι μηριαίοι μύες) αποτελείται από τους:

 

  • Δικέφαλο μηριαίο
  • Ημιυμενώδη
  • Ημιτενοντώδη

Οι οπίσθιοι μηριαίοι μύες κάμπτουν το γόνατο και εκτείνουν το ισχίο. Δραστηριοποιούνται στο τρέξιμο, στα άλματα, σε αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο και πολεμικές τέχνες κατά την διάρκεια λακτισμάτων . Όταν οι μύες αυτοί συσπούνται πολύ δυνατά ή απότομα τότε ασκούνται δυνάμεις κατά μήκος τους.

Σε περίπτωση όπου οι δυνάμεις αυτές ξεπερνούν την αντοχή τους τραυματίζονται. Αυτοί η κατάσταση είναι γνωστή σαν θλάση των οπισθίων μηριαίων μυών. Η θλάση των οπίσθιων μηριαίων μυών μπορεί να διαχωριστεί σύμφωνα με την σοβαρότητα της σε τρεις βαθμούς:

  • 1ος βαθμός : ρήξη σε μικρό αριθμό ινών, ελαφρύς πόνος και πλήρη λειτουργικότητα του ατόμου.
  • 2ος βαθμός : σημαντικός αριθμός ινών με ρήξη, μερική απώλεια της λειτουργικότητας.
  • 3ος βαθμός : όλες οι μυϊκές ίνες έχουν υποστεί ρήξη, μεγάλη απώλεια λειτουργικότητας.

Η πλειοψηφία των θλάσεων είναι δευτέρου βαθμού.

Η θλάση ή το σύνδρομο των οπίσθιων μηριαίων μυών συνήθως συμβαίνει σε ξαφνική και απότομη συστολή τους όταν βρίσκονται σε θέση διάτασης. Αυτό συμβαίνει κατά την διάρκεια τρεξίματος ή όταν για παράδειγμα ένας ποδοσφαιριστής επιχειρήσει ισχυρό λάκτισμα. Συνήθως την παρατηρούμε σε αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο, τον στίβο (ταχύτητες, άλμα εις μήκος). Θλάση στους οπίσθιους μηριαίους συμβαίνει σε μεγαλύτερους σε ηλικία αθλητές και όταν δεν έχει προηγηθεί σωστή προθέρμανση.

Οι ασθενείς με θλάση στους οπίσθιους μηριαίους αισθάνονται έναν ξαφνικό, οξύ, αιχμηρό πόνο ή μια αίσθηση τραβήγματος στην οπίσθια επιφάνεια του μηρού κατά την δραστηριότητα η οποία προκάλεσε τον τραυματισμό. Σε θλάσεις πρώτου βαθμού υπάρχει δυνατότητα συνέχισης της δραστηριότητας χωρίς ιδιαίτερες ενοχλήσεις. Στο τέλος όμως της δραστηριότητας τα συμπτώματα θα επιδεινωθούν. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις (δευτέρου και τρίτου βαθμού) ο ασθενής αδυνατεί να συνεχίσει την δραστηριότητα και χρειάζεται βοήθεια για να αποσυρθεί από τον δραστηριότητα.

Οι ασθενείς με θλάση στους οπίσθιους μηριαίους βιώνουν πόνο κατά την διάρκεια δραστηριοτήτων οι οποίες φορτίζουν τους μυς αυτούς. Οι δραστηριότητες αυτές περιλαμβάνουν το περπάτημα ιδιαίτερα σε ανηφορικό έδαφος, κατεβαίνοντας ή ανεβαίνοντας σκάλες, το τρέξιμο, τα άλματα και το λάκτισμα. Επίσης συνηθισμένο είναι να υπάρχει πόνος και δυσκαμψία μετά από τις παραπάνω δραστηριότητες ή την επόμενη το πρωί. Τέλος στην περιοχή της θλάσης υπάρχει οίδημα, μυϊκός σπασμός, αδυναμία, ευαισθησία και μώλωπες.

Η υποκειμενική (λήψη ιστορικού) και η αντικειμενική κλινική εξέταση είναι επαρκείς για να οδηγήσουν στην διάγνωση καθώς και ποιος από τους τρεις μύςς έχει υποστεί μεγαλύτερο τραυματισμό. Επιπλέον εξετάσεις ( μαγνητική τομογραφία, υπέρηχος ) επικυρώνουν την κάκωση και προσδιορίζουν τον ακριβή βαθμό της θλάσης.

Οι περισσότεροι ασθενείς με ρήξη πρώτου ή δευτέρου βαθμού αναρρώνουν πλήρως με την κατάλληλη αγωγή. Ανάπαυση, ακινητοποίηση, παγοθεραπεία, περιμηρίδα, τοπικές εγχύσεις μεσοθεραπείας με κολλαγόνο, υαλουρονικό, αυτόλογα ένζυμα, φυσικοθεραπεία, ενδυνάμωση.

Αποφεύγονται δραστηριότητες όπως το τρέξιμο, το ποδόσφαιρο και τα άλματα. Αγνοώντας τον πόνο και τα συμπτώματα και συνεχίζοντας την πλήρη δραστηριότητα η κατάσταση περνάει στο χρόνιο στάδιο. Άμεση και κατάλληλη θεραπεία είναι βασική για την γρήγορη αποκατάσταση και επούλωση του τραυματισμού.

Η θεραπεία τις πρώτες 72 ώρες στόχο έχει την μείωση του πόνο και του οιδήματος. Οπότε ο ασθενής ξεκουράζει το σκέλος και εφαρμόζει συχνά (3 με 4 φορές την ημέρα) παγοθεραπεία.

Πρόγραμμα ενδυνάμωσης και βελτίωσης της ελαστικότητας των μυών εφαρμόζει το ταχύτερο δυνατό , έτσι ώστε να μειωθούν οι πιθανότητες υποτροπής.

Πρόγνωση

Με κατάλληλη θεραπεία οι ασθενείς με θλάση στους οπισθίους μηριαίους αναρρώνουν σε διάστημα μιας με τρεις βδομάδες (πρώτου η δευτέρου βαθμού). Σε περίπτωση σοβαρότερων θλάσεων (τρίτου βαθμού) η πλήρης αποκατάσταση διαρκεί 2-3 μήνες.
Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες οι οποίοι ευθύνονται για την θλάση των οπίσθιων μηριαίων μυών. Απαραίτητο είναι να αξιολογηθούν, διορθωθούν ή να αποφευχθούν.

Μερικοί από αυτούς είναι :

  • μειωμένη ελαστικότητα των οπισθίων μηριαίων μυών (ασκήσεις ελαστικότητας οπισθίων μηριαίων μυών)
  • αδυναμία των οπισθίων μηριαίων μυών (ασκήσεις ενδυνάμωσης οπισθίων μηριαίων μυών)
  • ανεπαρκής προπόνηση
  • αδυναμία γλουτιαίων μυών (ασκήσεις ενδυνάμωσης γλουτιαίων μυών)
  • δυσκαμψία τετρακεφάλου (ασκήσεις ελαστικότητας τετρακεφάλων μυών)
  • λάθος τεχνική στο αγώνισμα
  • λάθος θέση / στάση του σώματος
  • κακή φυσική κατάσταση
  • κούραση
  • ανεπαρκής προθέρμανση
  • ανεπαρκής αποκατάσταση θλάσης οπίσθιων μηριαίων μυών
  • μυϊκές ανισορροπίες