Ρίκνωση παλαμιαίας απονεύρωσης – Σύνδρομο Dupuytren

Το σύνδρομο Dupuytren είναι μια πάθηση της άκρας χείρας όπου τα δάκτυλα κάμπτονται και το δέρμα της παλάμης σκληραίνει εμποδίζοντας τον ασθενή να κάνει έκταση των δακτύλων.

Στην πραγματικότητα η μεμβράνη που βρίσκεται ακριβώς κάτω από τον υποδόριο ιστό (παλαμιαία απονεύρωση) ρικνώνεται παρασύροντας και το δέρμα το οποίο δημιουργεί πτυχές.

Οι τένοντες που είναι υπεύθυνοι για την κάμψη-έκταση των δακτύλων μολονότι δεν προσβάλλονται εντούτοις δεν λειτουργούν σωστά διότι το δέρμα που έχει γίνει ανελαστικό δεν επιτρέπει το πλήρες εύρος κίνησης των αρθρώσεων των δακτύλων.

Τα αίτια της πάθησης δεν είναι ακριβώς επιβεβαιωμένα όμως εκδηλώνεται συχνότερα σε αλκοολικούς, σακχαροδιαβητικούς, χειρωνάκτες και επιληπτικούς. Προσβάλει κυρίως άτομα μετά την ηλικία των 45 – 50 ετών και αφορά ως επί το πλείστον άνδρες.

Η θεραπεία είναι αρχικά συντηρητική με κινησιοθεραπεία ( κάμψης – έκτασης ) εφόσον η κάμψη των δακτύλων δεν ξεπερνά τις 30 μοίρες μεταξύ εγγύς φάλαγγας και μετακαρπίου.

Εφόσον το χέρι δεν είναι λειτουργικό και η γωνίωση των δακτύλων αυξάνεται επιβάλλεται η χειρουργική θεραπεία. Συνήθως γίνεται με τοπική αναισθησία στα πλαίσια ημερήσιας νοσηλείας. Η προσπέλαση επικεντρώνεται στις πτυχές του δέρματος όπου γίνονται πλαστικές τομές τύπου Ζ και εν συνεχεία διατομή και αφαίρεση της ρικνωμένης παλαμιαίας απονεύρωσης προσέχοντας τα δακτυλικά αγγεία και νεύρα.