Ρήξη υπερακανθίου τένοντα (στροφικού πετάλου)

Ο ώμος είναι μια μυοεξαρτώμενη άρθρωση. Δηλαδή η καλή λειτουργία της εξαρτάται κατά μεγάλο ποσοστό απο το μυϊκό σύστημα που την περιβάλλει.

Αποτελεί το σημείο όπου το ανώτερο μέρος του βραχιονίου εφάπτεται πλήρως στην κοιλότητα της ωμογλήνης, που βρίσκεται σε άλλο οστό (την ωμοπλάτη).

Ένα άλλο μέρος της ωμοπλάτης, το ακρώμιο, σχηματίζει ένα θόλο πάνω από την άρθρωση. (Είναι το μικρό εξόγκωμα που μπορούμε να αισθανθούμε βάζοντας το χέρι μας πάνω από τον ώμο μας).

Πολλοί μύες, οι οποίοι συνδέονται με τα οστά μέσω των τενόντων, περιβάλλουν την άρθρωση και επιτρέπουν τις κινήσεις. Αυτοί που σχηματίζουν το ονομαζόμενο τενόντιο πέταλο των στροφέων μυών, περνούν ανάμεσα από το ανώτερο μέρος του βραχιονίου και κάτω από το ακρώμιο.

Αυτοί οι μύες πρέπει να λειτουργούν αρμονικά, ώστε ο ώμος να περιστρέφεται προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, διατηρώντας το κέντρο περιστροφής του.

Η ρήξη στους τένοντες των μυών του στροφικού πετάλου – υπερακανθίου τένοντα, μπορεί να συνδέεται με κάποιο ατύχημα (πτώση) ή απλά να οφείλεται σε φθορά της άρθρωσής σας λόγω ηλικίας, εκφύλιση.

Η κεφαλή του βραχιονίου μπορεί επίσης να μην περιστρέφεται σωστά. Έχει την τάση να ανεβαίνει και να πιέζει τους τένοντες στο οστό, που βρίσκεται ακριβώς από πάνω (ακρώμιο), δημιουργώντας τριβές. Στην ιατρική γλώσσα, αναφέρεται ως σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής.

Προκαλείται έτσι ερεθισμός (φλεγμονή) των τενόντων.

Η συμπτωματολογία είναι πολύ χαρακτηριστική. Ο ώμος δεν λειτουργεί σωστά και υπάρχει δυσκολία στην πραγματοποίηση κάποιων κινήσεων. Άλγος κατά την ανύψωση. Χαρακτηριστικό είναι ο νυκτερινός πόνος.

Η ένταση του πόνου δεν είναι ανάλογη της σοβαρότητας του προβλήματος: ο πόνος μπορεί να είναι ελαφρύς για μια πολύ σοβαρή ρήξη ή έντονος για έναν παροξυσμικό ερεθισμό του τένοντα.

Εξαρτάται επίσης από την κατάσταση των μυών και τη δραστηριότητα που πραγματοποιείται καθημερινά από την άρθρωσή

Ο έλεγχος ξεκινά με απλή ακτινογραφία. Γνωρίζουμε αν ο ώμος δυσλειτουργεί: αν ο χόνδρος που καλύπτει τα οστά έχει υποστεί φθορά (αρθρίτιδα), αν το ακρώμιο παρουσιάζει αλλοιώσεις στη μορφή του (επίσης οφειλόμενες στην αρθρίτιδα), αν οι τένοντες φαίνονται πληγωμένοι (τα οστά δεν έχουν πια την ίδια θέση).

Μια πιο εμπεριστατωμένη μελέτη της κατάστασης των τενόντων και των μυών μπορεί να πραγματοποιηθεί με πιο εξειδικευμένες τεχνικές όπως ο υπέρηχος, η αξονική και μαγνητική τομογραφία, που επιτρέπουν να δούμε τις μαλακές δομές.

Συντηρητική θεραπεία
Τα φάρμακα καταπολεμούν τον πόνο και τους ερεθισμούς (φλεγμονή).
Επιπλέον, ασκήσεις (φυσιοθεραπεία), επιτρέπουν να διατηρηθεί η ευκαμψία της άρθρωσης.

Οι συντηρητικές θεραπείες ανακουφίζουν, αλλά δε διορθώνουν το πρόβλημα που εμποδίζει τη σωστή λειτουργία της άρθρωσης.

Πολύτιμος σύμμαχος στην συντηρητική αντιμετώπιση είναι η μεσοθεραπεία με εγχύσεις κολλαγόνου, η θεραπεία με υαλουρονικό υψηλού μοριακού βάρους.

Αν οι συντηρητικές θεραπείες δεν έχουν ικανοποιητικό αποτέλεσμα, δεν αντιμετωπίσουν δηλαδή τον πόνο και τη δυσλειτουργία του ώμου, ο θεράπων ιατρός μπορεί να προτείνει επέμβαση.

Η απόφαση για την επέμβαση εξαρτάται από την ηλικία, την κατάσταση του ώμου, καθώς και τις δυνατότητες αποκατάστασης.

Οι χειρουργικές θεραπείες αφορούν στην αποκατάσταση των τενόντων και την εξάλειψη του πόνου, αν είναι απαραίτητο και δυνατό. Αρθροσκόπηση (ίδε αρθροσκόπηση ώμου) Ο χειρουργός βλέπει στο εσωτερικό με τη βοήθεια μιας μικρής κάμερας (αρθροσκόπιο), που εισάγεται μέσω μικρών οπών και συνδέεται με μια οθόνη (αρθροσκοπική μέθοδος).