Η έξω επικονδυλίτιδα, γνωστή σαν tennis elbow, είναι φλεγμονή στη περιοχή της κατάφυση των εκτεινόντων τενόντων. Γι’ αυτό ο ασθενής αναφέρει πόνο στη έξω πλευρά του αγκώνα που επιδεινώνεται με την ανύψωση βαρέων αντικειμένων όταν ο καρπός βρίσκεται σε πρηνισμό.
Η θεραπεία έγκειται στη ξεκούραση, χρήση επιαγκωνίου, χρήση παυσίπονων και αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, παγοθεραπείας και φυσιοθεραπείας. Αν αυτή δεν επιφέρει βελτίωση, τότε μπορεί να γίνει τοπική έκχυση στεροειδών χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Ακολουθεί η μεσοθεραπεία με εγχύσεις κολλαγόνου και οι εγχύσεις υαλουρονικού. Η χειρουργική ή αρθροσκοπική θεραπεία σπάνια χρειάζεται.
Η πάθηση αυτή αν και παραπέμπει σε ανθρώπους που ασχολούνται με το tennis, μπορεί να εμφανιστεί σε οποιονδήποτε μετά από έντονη ή/και επαναλαμβανόμενη χρήση των χεριών του. Συνήθεις δραστηριότητες αποτελούν χειρονακτικές εργασίες όπως το κλάδεμα, το βάψιμο ενός τοίχου, η δακτυλογράφηση, η κομμωτική, σπορ που χρησιμοποιούν ρακέτα, αθλητές ρήψεων ή ακόμα και η χρήση μουσικών οργάνων. Εμφανίζεται περίπου στο 5 % του γενικού πληθυσμού δηλαδή 1 στους 20 και κυρίως σε ηλικίες 40 – 50 ετών.
Είναι σημαντικό, άνθρωποι που χρησιμοποιούν εντατικά τα χέρια τους σε αυτές τις δραστηριότητες να γνωρίζουν την σημασία της λεπτομέρειας. Μια λάθος τεχνική, οι σφιχτές χορδές ή το μη κατάλληλο μέγεθος της λαβής μιας ρακέτας, ο κακός σχεδιασμός ενός εργαλείου, αποτελούν λεπτόμερειες που εξαιτίας της επανάληψης λειτουργούν αρθροιστικά προκαλώντας προβλήματα.
Η έξω επικονδυλίτιδα προκαλεί έντονο πόνο στην εξωτερική πλευρά του αγκώνα. Ο πόνος είναι συνεχής ή εμφανίζεται κατα τις καθημερινές δραστηριότητες (όταν για παράδειγμα πιάνουμε ένα στυλό, περιστρέφουμε το πόμολο της πόρτας ή ξεβιδώνουμε το πώμα ενός δοχείου, κάμπτουμε ή εκτείνουμε τον αγκώνα). Από το εξωτερικό σημείο του αγκώνα που εντοπίζεται ο πόνος (επικόνδυλος) ξεκινούν – εκφύονται μύες που κινούν τον αγκώνα, τον καρπό και τα δάχτυλα. Η υπέχρηση αυτών των μυών λόγω μιας έντονης χειρονακτικής δραστηριότητας σε συνδυασμό με την φυσιολογική φθορά με την πάροδο του χρόνου μπορεί να προκαλέσει μικροτραυματισμούς στο σημείο που συνδέονται οι μύες με το οστό. Αυτό δημιουργεί χρόνια φλεγμονή (επικονδυλίτιδα) και έντονο πόνο περιορίζοντας την καθημερινή δραστηριότητα. Η διάγνωση είναι κλινική και σπανίως χρειάζονται ειδικές εξετάσεις.
Ένα επεισόδιο επικονδυλίτιδας μπορεί να διαρκέσει από 6 μήνες έως 2 χρόνια ενώ η πάθηση είναι αυτοπεριοριζόμενη – βελτιώνεται δηλαδή χωρίς θεραπεία. Στους 9 από τους 10 ασθενείς τα συμπτώματα θα υποχωρήσουν αυτόματα μέσα στον πρώτο χρόνο. Ωστόσο, επειδή ο πόνος ειναι έντονος και η διάρκεια των συμπτωμάτων μεγάλη, η ιατρική παρέμβαση έχει νόημα θέτοντας ως στόχο την ελαχιστοποίησή τους, βελτιώνοντας την λειτουργικότητα του ασθενούς. Πλέον εχουμε στη διάθεση μας αρκετές θεραπείες για να βοηθήσουμε και να επιταχύνουμε την ίαση.
Η ξεκούραση, η τροποποίηση της δραστηριότητας, η παγοθεραπεία, η φαρμακευτική αγωγή, ειδικοί νάρθηκες και η φυσιοθεραπεία αποτελούν τα μέτρα πρώτης γραμμής. Δεν είναι λίγες ωστόσο οι περιπτώσεις που προτείνονται ενέσεις κορτιζόνης σε συνδυασμό με τοπικό αναισθητικό (ποσοστό επιτυχίας 40%). Εξαιρετικά αποτελέσματα επιτυγχάνονται και με την θεραπεία με κρουστικά (shock wave)
Ωστόσο τις δύο πιο σύγχρονες θεραπείες της επικονδυλίτιδας αποτελούν:
η εφαρμογή ασκήσεων έκκεντρης μυικής συστολής οι οποίες εμφανίζουν εξαιρετικά αποτελέσματα (ποσοστό επιτυχίας 70%)
Δυστυχώς το 10% των ασθενών εμφανίζει επίμονα χρόνια συμπτώματα παρά την όποια συντηρητική θεραπεία. Σε αυτές τις περιπτώσεις, προτείνεται η χειρουργική αντιμετώπιση η οποία γίνεται με μία πολύ μικρή τομή στην έξω επιφάνεια του αγκώνα, έχει γρήγορη αποθεραπεία και πολύ καλά αποτελέσματα.
Έσω επικονδυλίτιδα αγκώνα (Golfer’s elbow)
Η έσω επικονδυλίτιδα, πολύ πιο σπάνια από την έξω, γνωστή σαν golfer’s elbow, οφείλεται σε φλεγμονή στη περιοχή της κατάφυσης των καμπτηρών τενόντων του καρπού. Ο πόνος είναι στην έσω επιφάνεια του αγκώνα είναι 5 φορές πιο σπάνια, δεν προσβάλει μόνο τους παίχτες του golf αλλά οποιονδήποτε με επαναλαμβανόμενη και έντονη χρήση των χεριών του. Eπιδεινώνεται με ανύψωση βάρους όταν το χέρι βρίσκεται σε υπτιασμό. Η θεραπεία είναι η ίδια όπως στην έξω επικονδυλίτιδα.