Οστεοαρθρίτιδα πηχεοκαρπικής

Οστεοαρθρίτιδα πηχεοκαρπικής

Ο καρπός του ανθρώπου περιλαμβάνει 8 οστάρια, τα οποία είναι τοποθετημένα σε δύο στίχους. Ο πρώτος στίχος περιλαμβάνει τα σκαφοειδές, μηνοειδές, πυραμοειδές και πισοειδές. Ο δεύτερος στίχος τα μείζων και έλασσον πολύγωνο, το κεφαλωτό και το αγκιστρωτό. Η απρόσκοπτη λειτουργία του καρπού εξαρτάται από την σταθερή και αρμονική σχέση των οσταρίων αυτών του καρπού μεταξύ τους, η οποία εξασφαλίζεται από την παρουσία ισχυρών συνδέσμων που συγκρατούν το οστά μεταξύ τους.

 

Οποιαδήποτε διαταραχή της σχέσης αυτής θα οδηγήσει σε φθορά των αρθρικών επιφανειών και εμφάνιση αρθρίτιδας.

Αίτια:

 

  • Ρήξη συνδέσμου. Ο πλέον συνήθης σύνδεσμος που υφίσταται ρήξη είναι ο σκαφο-μηνοειδής.
  • Κάταγμα οσταρίου. Το πιο συχνό είναι το κάταγμα του σκαφοειδούς,
  • Ενδοαρθρικό κάταγμα του κάτω πέρατος της κερκίδας,
  • Εξαρθρήματα του καρπού, όπως είναι το εξάρθρημα του μηνοειδούς, η το διασκαφοειδές περιμηνοειδές εξάρθρημα, η βαρύτερη ίσως τραυματική βλάβη του καρπού με άμεση καταστροφή του χόνδρου, εκτεταμένη συνδεσμική βλάβη και διαταραχή της αιμάτωσης των οστών.
  • Άσηπτη νέκρωση οστού, νέκρωση μηνοειδούς (νόσος KIENBOCK) και η νέκρωση του σκαφοειδούς (νόσος του PREISER).
  • Εκφυλιστική οστεοαρθρίτιδα, δηλαδή, ιδιοπαθής φθορά του καρπού.
  • Συστηματική νόσος, όπως είναι η ρευματοειδής αρθρίτιδα,
  • Μικροβιακή φλεγμονή,

 

Η συνήθης εξέλιξη είναι αυτή της φθοράς. Η επέκταση της βλάβης στη μεσοκάρπιο άρθρωση είναι το επόμενο στάδιο, με σταδιακή υποχώρηση του κεφαλωτού προς την κερκίδα, και αποδιοργάνωση του καρπού. Το τελικό αποτέλεσμα είναι η πλήρης καταστροφή του καρπού.

 

Αρχικό σύμπτωμα είναι ο πόνος. Με την εξέλιξη της αρθρίτιδας ο πόνος αυξάνεται και σε απλές δραστηριότητες. Σταδιακά εγκαθίσταται και περιορισμός στην κίνηση. Η νυκτερινή επιδείνωση είναι χαρακτηριστικό των βαρειών μορφών αρθρίτιδας.

 

Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με ακτινολογικό έλεγχο, αξονική και μαγνητική τομογραφία.

 

Η θεραπεία εξαρτάται από την αιτιολογία, τον εντοπισμό, και τον βαθμό της φθοράς.
Ήπιες αρθρίτιδες αντιμετωπίζονται συντηρητικά. Ακινητοποίηση με νάρθηκα, αντιφλεγμονώδη και φυσιοθεραπεία.

 

Η χειρουργική θεραπεία έχει ένδειξη σε προχωρημένες μορφές αρθρίτιδας.

 

  • Αρθροσκοπικός καθαρισμός.
  • Απονεύρωση του καρπού. Έχει σαν στόχο να περιορίσει τον πόνο με τη διατομή των νευρικών κλάδων που δίνουν αίσθηση στην άρθρωση. Η επέμβαση αυτή δεν καταπολεμά τη νόσο, αλλά τα συμπτώματα της.
  • Αφαίρεση της στιλοειδούς αποφύσεως της κερκίδας.
  • Αφαιρετική αρθροπλαστική.
  • Περιορισμένες αρθροδέσεις.
  • Αρθρόδεση 4 οσταρίων, «4 Bone Fusion», ή « 4 Corner Fusion», είναι από τις πλέον χρησιμοποιούμενες και αποτελεσματικές στη θεραπεία της καθίζησης του καρπού.
  • Αφαίρεση του 1ου στίχου του καρπού (Proximal Row Carpectomy).
  • Ολική αρθροπλαστική.
  • Αρθρόδεση του καρπού. Η έσχατη λύση θεραπείας. Έχουμε καταστροφή όλων των επί μέρους αρθρώσεων. Προσφέρει όμως ένα δυνατό και ανώδυνο χέρι, και αποτελεί μια καλή λύση στους χειρώνακτες ασθενείς.

 

Varia_OA-madelung
Artrodesi_4_ostarion
oaphk_1

 

Καθίζηση καρπού μετά από κάταγμα σκαφοειδούς

 

Αρθρόδεση των τεσσάρων οσταρίων (4 bone fusion)