Ρήξη τρίγωνου χόνδρου
Ρήξη τρίγωνου χόνδρου
Η ρήξη τρίγωνου χόνδρου αποτελεί το συχνό τραυματισμό σε αθλητές μετά από πτώση και στήριξη στο χέρι ή μετά από από υπέρχρηση (αθλητές πολεμικών τεχνών, τένις, κωπηλασίας, κλπ). Η ρήξη τρίγωνου χόνδρου αποτελεί το συχνότερο αίτιο πόνου του ωλένιου (έξω) χείλους του καρπού.
Ο «τρίγωνος χόνδρος» αποτελεί μια πολύπλοκη ανατομική περιοχή της πηχεοκαρπικής άρθρωσης. Εντοπίζεται μεταξύ του κάτω πέρατος της ωλένης και των οστών του καρπού και απορροφά τους κραδασμούς που παράγονται κατά τις κινήσεις της πηχεοκαρπικής άρθρωσης και της άκρας χειρός.
Αποτελείται από πολλές λεπτές ανατομικές δομές:
α. κεντρικός χόνδρινος δίσκος,
β. περιφερικός χόνδρος, ανάλογος του μηνίσκου του γόνατος,
γ. ραχιαίοι και παλαμιαίοι κερκιδωλένιοι σύνδεσμοι,
δ. ωλένιος πλάγιος σύνδεσμος,
ε. έλυτρο του ωλένιου εκτείνοντα τον καρπό τένοντα.
Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν εντοπισμένο πόνο στην αντίστοιχη ανατομική περιοχή του τρίγωνου χόνδρου και πόνο κατά τις στροφές της πηχεοκαρπικής (πρηνισμός-υπτιασμός, σε στρίψιμο κατσαβιδιού, άνοιγμα φιάλης, χρήση κλειδιού).
Οι απλές ακτινογραφίες συνήθως δεν είναι διαγνωστικές και απαιτείται διενέργεια μαγνητικής τομογραφίας για την επιβεβαίωση της κλινικής διάγνωσης.
Η ρήξη τρίγωνου χόνδρου αντιμετωπίζεται αρχικά συντηρητικά με: ειδικό νάρθηκα ακινητοποίησης και για διάστημα 6 εβδομάδων. Σε εμμένουσες ή σοβαρές ρήξεις, υπάρχει ένδειξη χειρουργικής αντιμετώπισης. Διενεργείται αρθροσκόπηση πηχεοκαρπικής και αναγνωρίζεται το είδος της ρήξης. Ανάλογα με τη μορφή της ρήξης, η θεραπεία περιλαμβάνει είτε χειρουργικό καθαρισμό (κεντρικές ρήξεις του δίσκου) , είτε επανακαθήλωση του αποσπασμένου χόνδρου στην ανατομική του θέση (περιφερικές ρήξεις από την κερκιδική ή ωλένια πρόσφυση του συμπλέγματος). Η καθήλωση του τρίγωνου χόνδρου πραγματοποιείται με χρήση ραμμάτων ή αρθροσκοπικών αγκυρών. Μετεγχειρητικά, ο ασθενής χρησιμοποιεί νάρθηκα πηχεοκαρπικής για λίγες εβδομάδες και εντάσσεται σε ειδικό πρόγραμμα αποκατάστασης.
Η ρήξη τρίγωνου χόνδρου μπορεί να είναι τραυματική ή εκφυλιστική. Στην πρώτη περίπτωση, η κάκωση του ινοχόνδρινου συμπλέγματος οφείλεται σε οξύ τραυματισμό της άκρας χειρός, ενώ στη δεύτερη περίπτωση, η βλάβη αφορά έναν εκφυλισμένο χόνδρο. Η εκφύλιση του χόνδρου μπορεί να οφείλεται σε μια φυσιολογική διαδικασία γήρανσης ή σε ανατομική παραλλαγή της ωλένης (μεγαλύτερο μήκος σε σχέση με την κερκίδα).
Ο μηχανισμός της ρήξης μπορεί να είναι :
- πτώση στο έδαφος και στήριξη στο χέρι σε θέση έκτασης-πρηνισμού
- σύνδρομο υπέρχρησης σε αθλητές (πχ πυγμάχοι, τενίστες) και χειρωνάκτες (τρυπάνι, κατσαβίδι)
- οξεία και έντονη στροφή (πρηνισμός) του χεριού
Η ρήξη τρίγωνου χόνδρου αντιμετωπίζεται αρχικά με: ακινητοποίηση της πηχεοκαρπικής σε νάρθηκα αναλγητική αγωγή φυσικοθεραπεία